Vrijheid van onderwijs in het gedrang. Deel 2

dscf1307

Thuisonderwijs

Een nieuw wetsvoorstel ligt ter inzage over passend onderwijs. Een dieptepunt in het onderwijsbeleid… Het probleem van thuiszitters meent men op te moeten lossen door meer regelgeving en surrogaat vrijheid. Ogenschijnlijk is het allemaal zó goed doordacht en “in het belang van de kinderen”…..Als je goed leest zul je zien dat het tegendeel waar is. Een stuk geschreven uit angst. Angst voor ander onderwijs, angst voor het verlies van controle over de ontwikkeling van kinderen. En natuurlijk: bezuinigingen.

Momenteel bestaat er een clausule in de wet die het mogelijk maakt dat ouders die dat willen vrijstelling van leerplicht kunnen krijgen. Voor ouders die dat op tijd aanvragen is er dus de mogelijkheid het onderwijs voor hun in kind naar eigen inzicht en filosofie te regelen. In de wandelgangen heet dit thuisonderwijs ( hoewel het onderwijs niet altijd thuis of door de oudersplaatsvindt).

dscf1330Dit is een regeling die voor een aantal mensen het principe van “vrijheid van onderwijs” mogelijk maakt. Hier wil de staatsecretaris in zijn nieuwe wetsvoorstel een einde aan maken. Er worden eisen aan ouders gesteld vanuit de reguliere kijk op leren en onderwijs. Er komen testen, toetsen en ouders zullen door de bril van overheidsdienaars beoordeeld worden. Ook hier sluipt dan het monster van de formulieren, regelgeving en starheid binnen. Weg vrijheid, weg vrijstelling. Het wordt verplicht schooltje spelen aan de keukentafel, veel meer smaken zullen er niet zijn. Het wordt een vrijstelling van schoolbezoek in plaats van vrijstelling van leerplicht. Een subtiel doch essentieel verschil.

Vreemd dat deze samenleving het naar schoolgaan voor kinderen zo belangrijk vindt: eeuwen hebben we het zonder gekund. Nu lijkt men te denken dat alleen als kinderen op school zitten, hun examens halen en keurig doen wat wij denken dat leren is, dat het dan wel goed komt met hen en daarmee met de maatschappij.

Wat ik echter zie is dat er een generatie komt en al is, die kritiekloos luistert naar wat de hoge heren zeggen, stompzinnig wet-en regelgeving uitvoert zonder naar de mens te kijken, depressies en burn-outs op steeds jongere leeftijd…. Is dát wat dit staatsonderwijs brengt? Een eenheidsworst die niet zelf kan denken en slechts dscf1165één mogelijkheid ziet om het in dit leven te maken?

Hoe verdrietig word ik als ik depressieve jongeren van 15-16 jaar zie die al zo vergiftigd zijn met de collectieve vooroordelen dat zij denken niets te kunnen bereiken in dit leven omdat zij wellicht hun examens niet halen, omdat de druk te hoog is. Deze jongeren zou ik willen toeschreeuwen: ga je eigen weg, je komt er heus wel. Vertrouw op wie je bent en kijk wat je wel kunt! Wie van de lezers van dit artikel doet nog waarvoor hij in eerste instantie is opgeleid…..?

Gelukkig laten thuisonderwijzers en B3 scholen zien dat er veel meer manieren zijn om tot leren te komen en uit te groeien tot waardevolle medeburgers die verantwoording nemen voor hun eigen leven. Meneer Dekker: maak dit niet niet kapot maar geef juist méér kinderen deze kans! Vertrouw erop dat minder regels tot méér verantwoordelijkheid zullen leiden. Ondersteun liever de ouders die zoveel om hun kind geven dat zij het zelf willen begeleiden naar volwassenheid. Geef hen een onderwijsvoucher, waarmee ze zelf waardevolle materialen en mensen kunnen inschakelen om het kind nog beter te laten groeien. Geef hen in ieder geval de ruimte en vrijheid waar zij recht op hebben!

dscf1546Deel 1 B3 scholen

wetsvoorstel

Kindgebonden Onderwijsbudget

Zelf reageren naar de overheid kan ook. Klik hier