Hooggevoelige kinderen

12187643_1644597659138273_7733054357974216520_n

Deze blog schreef ik voor de rubriek “coach vertel eens” van de facebookgroep over hooggevoelige kinderen.

Soms denk ik: zijn misschien wel alle kinderen hooggevoelig? Zou het kunnen dat heel veel kinderen al vroeg leren hun gevoeligheden te onderdrukken? In deze maatschappij kan het immers niet: je moet voldoen aan zóveel zaken, dus als je je gevoelens wegstopt is overleven makkelijker.

Neem nou een school: is het normaal om te verwachten dat 30 kinderen van dezelfde leeftijd, in een te kleine ruimte op een stoeltje stilzitten, een kwartier naar buiten mogen om te “spelen” op een veelal stenen speelplaats? Áls ze dan stilzitten aan dat tafeltje dan moeten ze ook nog dingen doen waar ze het nut niet van inzien, te makkelijk vinden of juist nog niet aan toe zijn. Dit terwijl zij in eerste instantie zo nieuwsgierig zijn en zoveel willen weten en leren. Na een aantal jaren is die leerdrang bij velen overgegaan in een leerweerstand of leerstoornis.

Er zijn kinderen die hun gevoeligheden voor dit systeem opzij kunnen zetten en keurig aangepast meegaan in dat wat er verwacht wordt. Kinderen die hier echter tegen protesteren, of niet in mee kunnen komen, daar zijn allemaal namen voor bedacht; ADHD, dyslectisch, hoogbegaafd en …. hooggevoelig.

Hoeveel hooggevoelige kinderen zouden nog problemen hebben als het onderwijs er anders uit mag zien? Als zij in een boom kunnen klimmen als het even allemaal teveel wordt, als de begeleiders de tijd kunnen nemen om kinderen te leren omgaan met emoties, waar kinderen in de natuur mogen zijn, waar kinderen hun eigen leerweg spelenderwijs kunnen volgen, waar ze gemotiveerd zijn van binnenuit, waar warmte en betrokkenheid hoog in het vaandel staan. Een school waar hooggevoeligheid geen probleem is maar een vanzelfsprekendheid.

Je kunt als ouder in je eentje de school van je kind niet helemaal veranderen. Wél kan je dromen van de ideale school voor je kind: Wat is de werkelijke vraag of behoefte van je kind als je zelf een school mocht bedenken? Vandaaruit kun je met de huidige school in gesprek gaan om te kijken wat er in de dagelijkse praktijk nodig is om een stapje dichter in de buurt van passend onderwijs te komen. Hoe meer ouders hun stem laten horen, hoe meer er kan veranderen in het onderwijs. Met name hooggevoelige kinderen laten ons haarfijn de gebreken van het traditionele onderwijssysteem zien. De volwassenen zullen dan vervolgens wel de stappen in de dagelijkse realiteit moeten zetten.

Gelukkig zijn er steeds meer onderwijs-initiatieven waar kinderen de ruimte krijgen om zich op hun eigen wijze te ontwikkelen. Wat je dan ziet is dat al die hooggevoelige mensjes op kunnen groeien tot jong volwassenen die om weten te gaan met zichzelf en de ander. Mensen die om kunnen gaan met hun hooggevoeligheid en deze zelfs kunnen inzetten als een waardevolle kracht in een woelige wereld.

www.aventurijn.org