Congres Passend onderwijs

header_passend_onderwijs_def

Vandaag – 3 juni 2015 – was ik uitgenodigd om als plenair spreker mijn verhaal te doen op het Congres Passend Onderwijs in Utrecht. Hoe ervaren wij ‘passend onderwijs’ op Aventurijn? Vaak spreek ik voor mensen die zich al verdiept hebben in alternatieve onderwijsvormen. Vandaag bestond het publiek uit mensen, veelal leidinggevenden, uit het regulier onderwijs, zowel primair als voorgezet. Ik was erg benieuwd hoe zij zouden reageren op mijn verhaal. Dus voor mij was het de vraag wat de beste insteek zou zijn voor een presentatie: een verhaal met tekst en al op een beamer, onderbouwd door onderzoeken en bewijzen…?

Het vermelden van één onderzoek leek mij wel voldoende:

BBC-onderzoek wees ooit uit dat van een mondelinge overdracht slechts 7%  blijft hangen, verder onthouden mensen 55% van de context, en 38% van de non-verbale communicatie.

Met dit als uitgangspunt was voor mij de vraag: hoe ga ik zorgen dat de 25 minuten die ik mag spreken, ook zinvol zijn? Hoe sluit de manier van presenteren ook aan bij de inhoud van wat ik te vertellen heb? Ik vertel immers over een avontuurlijke school waar kinderen leren van het leven, waar lesstof op allerhande manieren wordt aangeboden en waar veel belang wordt gehecht aan de sociaal-emotionele ontwikkeling.

IMG_9003Ik trok de stoute schoenen aan en besloot een avontuurlijke voordracht te houden die enigszins afweek van alle mooie algemeen geaccepteerde beamer-presentaties. Zorgen voor 55% context en 38% non-verbale communicatie…..Zou deze groep dat waarderen?

Ik begon met een spelletje waarbij contact gemaakt werd met elkaar zodat de sfeer wat losser werd. Een koffer waar van alles uitkwam wekte de nieuwsgierigheid, en een wandrek waar zich gedurende de lezing een tafereel op ontvouwde, zorgde dat er beelden kwamen bij mijn verbale verhaal.

Op die manier kon ik een voordracht houden die op zichzelf ook enigszins de werkwijze van Aventurijn weerspiegelt: spelen, contact maken, leren vanuit nieuwsgierigheid, lachen, creativiteit en inhoud. Dat is onderwijs dat voor heel veel kinderen passend is: Onderwijs waar het gaat om de ontwikkeling van de mens als geheel, onderwijs waar het cognitieve leerproces even belangrijk is als het sociale, emotionele, creatieve of fysieke proces. Onderwijs dat zich aanpast aan het kind in plaats van andersom. Dan maakt het namelijk niet meer uit of je hoogbegaafd bent, dyslectisch of gewoon gemiddeld.

Dit is wat wij dagelijks zien en ervaren. Leuk was dan wel weer dat de spreker na mij, Kees van Overveld, wist te vertellen dat er onderzoeken zijn die aantonen dat op scholen waar veel aandacht is voor de sociaal-emotionele ontwikkeling, kinderen op cognitief vlak beter presteren.

In de pauze kwam een deelnemer naar mij toe die vertelde dat hij gedurende mijn presentatie allerlei vragen had willen stellen, maar zich steeds realiseerde dat die vragen voortkwamen uit een regulier denkpatroon. Deze meneer was kennelijk aan het denken gezet door mijn verhaal en was bereid zijn overtuigingen te onderzoeken:

Missie geslaagd!